تبلیغات
لیـــــــــــــــراوی - چند شعر از زنده یاد عذرا حیدری

چند شعر از زنده یاد عذرا حیدری

چهارشنبه 13 تیر 1397 09:42 ق.ظنویسنده : علیرضا خلیفه زاده

 

از دفتر شعر« کمی از دیروز خالی است»

سروده عذرا حیدری 

به کوشش : علیرضا خلیفه زاده

انتشارات شروع ـ چاپ اول ـ بوشهر1384

 

 

شعر 1

 

زوزه  مهتاب که بر اشتهای خورشید بتابد

سنتور ستاره ها

برای همیشه

خواهد شکست

همه چیز

حتی

دیوارهای سنگی دست هایم

آواز می خوانند

نور

            صدا

            نور

و من

زنده خواهم شد

و بر خاکی یک  شعر

خواهم سرود.

 

 

 

شعر2

 

حتی اگر فیتیله  ی کوچک یک فانوس هم روشن شود

تمام خانه

تمام کوچه

بوی شاخه ی نوری که از ناودان می چکد

بوی خواهش خورشید می گیرد

 

 

شعر3

 

تا چند قدم حوالی این روزنامه ها

تیتر قرمز شوم

یک جفت پوتین قرمز شوم

و بوی تلخ قهوه

سطرهای آخر را سر بکشد

در خیابانهای کودکانه ی تشویش

خودم را قدم می زنم

زن ی دست هایش را پُست می کند

و قاب خودش را

برای همیشه لگدکوب

آخرین بن بست

مردی است به اندازه ی

مچاله های یک نامه

و دست ی که تا می خورد

تا صفحه  بعد

دوچرخه مرا تا ایستگاه درختان سیاه پوست

تا موهای بور دختران تبر می کشاند

دو دقیقه که صبر کنم

آخرین شاخه زن ی است

که در صفحه  حوادث

قهوه ...

                          25/1/81

 

 

شعر4

 

دارد یادم می آید

تو بچه گی هایت را کجا جا گذاشتی

                       من بزرگی ام را

و درخت های کوچه هیچ وقت گربه های دوقلو نزاییدند

...

 

 

شعر5

 

خانه ام در ساک

و ساکم بر دوش

گفتند: برو

خواستم...

حلقه ی مرگ بر عمرم نشست

اما

          چشمان تو

نیفتاد زیر پایم

 

 

 

شعر6 

 

از خواب نمی آیی

که خواب شَومت

ردّ پایی به تنت

نه ! ندارد جهان

و از عرض دلت

دختری با کفش های هر چه دلم بخواهد

به حرف ی

که نه از من شروع می شود

نه از اولش که بود

تو هم

قدم نمی زنی اش

تا هیچ کس

که لااقل از خواب آمده باشی و

من ...

 

 

 

شعر7

 

وق وق وق

اصلاً مهم نیست

کس ی خوشش بیاید و

یک تکه نان پرت کند

                       ـ سنگ ی ـ

یادش هُری بریزد توی دامنش

                       ـ عاشق که نه ـ

حالا هم از تمام سر و ستاره ها

                       بالا نیامده ام

که بیایم توی خیال شما

پشتک بزنم

برقصم

و یادم بیاید

پارسال

همین جا

از همین سوپر مارکت سر کوچه

گل های روسری ام را چیدی

چند تا... تا حساب کنم بزند به حساب ما... آقا !!

 

آخر کوچه چه باد می شماری

من ورق ورق می شوم

و تو یادت رفت

                 نرفت

زل زدی به موهام

و چند تا گل از روسری

                        دارم حساب می کنم

                        حساب شدی

                        آدم

وق وق وق

                 که سری توی ...

 

 

 

شعر8

 

این بارچشم کوچه ها لبریزیک زن

منت نـشین خاک شد بانــوی دامـن

بانـو بـرای لحـظه ای پایـیز خـندید

شب برگهای خستگی میریخت برتن

باد ِ مـیـان شاخـه ها تـقـسـیم می شد

ابری گذشت ازهای وهوی ِمرد ِمَن مَن

یک خوشه ازدنیای فرداخط خطی شد

این طرح نامـوزون خوشه ، آه ِخرمن

بن بست شایـد آخر فریاد یک زن

بن بست ویک آیینه آغاز شکستن

فصلی دوید ازشعر کوچه ،باد، بانو

یک قـاب خالی و نگاه سـرد بهـمن

                                           16/12/80

                                           عذرا حیدری (۱۳۶۳ - ۱۳۸۳ )


آخرین ویرایش: چهارشنبه 13 تیر 1397 09:43 ق.ظ

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر